<(M)>เรามีกันแค่เพียงสองคน
อยู่มาจนเราเข้าใจกันดี
บางครั้งรักก็ต้องมีเรื่องที่กวนใจ
<(F)>เราก็มีแค่เพียงสองคน
อยู่ทนจนคนสงสัย
ว่าเราทำไมทนไหว
<(All)>รักกันได้ไง
ทั้งที่ชอบโกรธกัน
เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมกันไป
<(F)>ความจริงในใจยังโกรธ
<(All)>เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมอภัย
<(M)>ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
<(All)>รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
เพราะมีกันอยู่สองคน
<(M)>บางทีเธอเองก็ทำเหลือเกิน
แต่มันบังเอิญว่าฉันทนได้
บางครั้งฉันก็มากไป
ก็เป็นบางวัน
<(F)>ใจจะยอมอภัยให้เธอ
แต่จะยอมให้เธอเท่านั้น
ก็มีเพียงเธอและฉัน
<(All)>ที่ยังผูกพัน
และรักกันอย่างเดิม
เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมกันไป
<(F)>ความจริงในใจยังโกรธ
<(All)>เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมอภัย
<(M)>ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
<(All)>รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
เพราะมีกันอยู่สองคน
เพราะเข้าใจกัน
รักและผูกพัน
มีด้วยกันสองคน
หนักเบาแค่ไหน
พร้อมใจจะทนให้กัน
เรารักกันมานาน
ก็ยังเหมือนเดิม
เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมกันไป
<(F)>ความจริงในใจยังโกรธ
<(All)>เล็ก เล็ก น้อย น้อย
เราก็ยอมอภัย
<(F)>ใจจริงน่ะกลัวเป็นโสด
<(All)>รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
เพราะมีกันอยู่สองคน
รักเรามันคงจะเป็นอย่างนี้
เพราะมีกันอยู่สองคน