ได้แต่มอง
ได้แต่คอยห้ามใจ
เหงาเหงาเดียวดาย
ไปตามประสาคนอย่างฉัน
ไม่มีทาง ให้เธอมารักกัน
ฉันรู้ตัวดีว่าคนอย่างฉัน
ยังอีกไกล
ก่อนจะนอนท่องไว้เสมอ
ว่าฉันกับเธอเรามันต่างกัน
ไม่ต้องฝันต้องเพ้อ
ละเมอหลอกตัวเอง
ฉันมันเป็นแค่เพียง
คนใจช้ำช้ำ
มีแต่ใจดวงเดียวช้ำช้ำ
เท่านั้น
จะไปสำคัญอะไร
ใครจะมารักฉัน
ต้องข่มใจตัวเองซ้ำซ้ำ
เอาไว้
ไม่มีค่าใดเพียงพอกับเธอ
ทั้งที่รู้ แต่ก็ยังเผลอใจ
ไม่รู้ทำไมไม่มีเหตุผล
ไม่เข้าใจ
ต้องแอบรัก
แอบมีเธอเรื่อยไป
ไม่กล้าระบายความจริงที่ฉัน
มีต่อเธอ
ก่อนจะนอนท่องไว้เสมอ
ว่าฉันกับเธอเรามันต่างกัน
ไม่ต้องฝันต้องเพ้อ
ละเมอหลอกตัวเอง
ฉันมันเป็นแค่เพียง
คนใจช้ำช้ำ
มีแต่ใจดวงเดียวช้ำช้ำ
เท่านั้น
จะไปสำคัญอะไร
ใครจะมารักฉัน
ต้องข่มใจตัวเองซ้ำซ้ำ
เอาไว้
อย่าไปสำคัญตัวเองผิด
ถึงฉันทำดีสักเท่าไร
ก็ไม่โดนใจอยู่อย่างนั้น
ไม่มีวัน จะมีความหมาย
ฉันมันเป็นแค่เพียง
คนใจช้ำช้ำ
มีแต่ใจดวงเดียวช้ำช้ำ
เท่านั้น
จะไปสำคัญอะไร
ใครจะมารักฉัน
ต้องข่มใจตัวเองซ้ำซ้ำ
เอาไว้
ไม่มีค่าใดเพียงพอกับเธอ