دسته‌بندی‌ها

  • منتشر شده در سه شنبه ۱۳۹۹/۱۲/۵
معنی ارحم من فی الارض یرحمک من فی السما

معنی ارحم من فی الارض یرحمک من فی السما را از سایت دیدار موزیک دریافت کنید.

درس بیست وششم: رحم به دیگران،موجب رحم به خود است.

معنی ارحم من فی الارض یرحمک من فی السما

روز سه‌شنبه مورخ 15/اردیبهشت/1394درادامه کلاسهای هفتگی ماموستا ملاقادر قادری در مسجد قباء پاوه درسدویست و هشتاد و هشتم از سلسله درسهای تاریخ،‌سیره، قصص، وصایا، عقیده، اخلاق و... (درس بیست و ششم « شرح چهل حدیث نبوی(ص)») ارائه شد.

در ادامه ، درس مذکور جهت استفاده دوستداران و علاقمندان مباحث دینی درج شده است.

مجموعه درسهای ارائه شده پیرامون احادیث

توســـط حــاج ماموستا ملا قادر قادری

درس دویست و هشتاد و هشتم از کلاسهای هفتگی مسجد قباء‌ پاوه

درس بیست و ششم «شرح چهل حدیث نبوی(ص)»

*************

*موضوع درس*

« 1- رحم به دیگران،موجب رحم به خود است 2- برخوردخوب و صحبت شیرین صدقه است.»

درس بیست وششم: « 1- رحم به دیگران،موجب رحم به خود است 2- برخوردخوب و صحبت شیرین صدقه است.»

حدیث بیست و هفتم : قَالَ رَسولُ اللهِصَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ :مَن لا یَرحَمِ النَّاسَ لا یَرحَمهُ اللهُ

ترجمه حدیث: هر کس اهل رحم و تواضع با غیر نباشد خداوند به وی رحم وتواضع نخواهد کرد.

شرح حدیث : از نظر اسلام بنی آدم همه از یک گوهرند و جدا شده از یک جوهر و همه از آدم، و آدم از خاک، و عنصر تشکیل دهنده همه آنها خاک است. و همه مُرکَّب از یک ماده اند. چو عضوی از اعضای بنی آدم را روزگار به درد آورد سایر عضوها تحت تأثیر آن قرارمی گیرند و آرام و قرار نخواهند داشت و رحم به غیر در واقع رحم به خود است و همه انسانها مخاطب این حدیث هستند. البته افراد مستحق و فقیر و غریب ومریض و فامیل و افراد خدوم در اولویت ترحم و تواضع اند. در حدیث صحیح دیگری آمده است: شما مومنین با زر و زور نمی توانید افراد جامعه را مطیع و فرمانبردار کنید اگر چه هم در ظاهر اعلام اطاعت و اخلاص کنند، باز در درون، اطاعت آنها همراه با خلوص و صداقت نیست و تنها از طریق اخلاص می توان افراد را مطیع وهمراه کرد. لذا همه ما باید اذعان کنیم که اسلام دین رحمت وتواضع واحترام است. پیامبر اسلام(ص) میفرماید:«اَلرِّفقُ رَأسُ الحِکمَةِ» رِفق به معنی نرم و با آرامش با مردم صحبت کردن است. هر نوع برخورد و معامله آرام ومنطقی نشانه حکمت و عقلانیت است و هر نوع برخورد درست با مردم در دنیا نتیجه اش می شود برخورد رحیمانه و حکیمانه خداوند با اهل رحم ومروت وتواضع در قیامت. پس «اِرحَمُوا مَن فیِ الاَرضِ یَرحَمُکُم مَن فیِ السَّماءِ»( به اهل زمین رحم کنید خداوند بالای سر به شما رحم خواهد کرد)

مولانای جامی می فرماید:

تا تو بر دیگـــــران نبخشــــایی ***** اَرحمُ الرَّاحِمین نبخشــــــاید.

ماموستا مدرس نیز میفرماید:

تا حیاتت هه یه ره حم که به خه لق ***** به قسه ی خوش و سه رفی نان و دره م

تو که ره حمت نه بی، خــودا ناکا ***** له حه قی تو ، نه ره حمه ت و نه که ره م

حدیث بیست و هشتم : قَالَ رَسولُ الله صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ : اَلکَلِمَةُ الطَیِّبَةُ صَدَقَةٌ

ترجمه حدیث: حرف خوب وکلمات پَسَند، صدقه هستند.

شرح اجمالی حدیث: این حدیث را عَدی بن حاتم طائی ، بصورت کامل تر روایت کرده و امامان بخاری ومسلم در صحاح خود به عنوان حدیث متفق علیه آن را آورده اند. با این عبارت قالَ رسولُ الله(ص): «اِتَّقوُ النَّارَ وَ لَو بشقِّ تَمرَةٍ» یعنی خود را از آتش دوزخ نجات دهید اگر چه با بخشیدن یک نصف خرما هم باشد. و در ادامه آن آمده است« فَمَن لَم یَجِد فَبکَلِمَةٍ طَیِّبَةٍ» (اگر توان کمک مادی به افراد مستحق ندارید با کلمات پسند و جملات متواضعانه مردم را دلخوش کنید. زیرا کلمات طیبه و جملات درست و مسرور کننده، صدقه و احسان و عبادت اند) قابل ذکر است حدیث فوق را صحابی جلیل القدر ابوهریره روایت کرده است و جزو احادیث متفق علیه نزد امامان بخاری ومسلم است. پیام حدیث فوق این است که احسان وصدقه تنها در امور مادی نیست. کلمات و جملات آرام و با نشاط و سرور آور و دلگرم کننده از نظر دین، احسان وصدقه اند. زیرا فلسفه صدقه واحسان، سرور ودلخوشی و دلگرمی دادن به غیر است و می شود این عمل را با هدایت و ارشاد و بیان کلمات زیبا و برخورد متواضعانه انجام داد.

مولانای جامی می فرماید:

سخن نرم گــــــــوی با ســــائل ***** گـــــر زمالـــش نمی دهـــی صدقه

ماموستا مدرس نیز در این خصوص می فرماید:

نعمه ­تت گه ­ر نی یه قسه ­ی شیرین ***** صدقـــــه ­ی شرعی یه و بـــــه ­راتی دل .

وصلی الله تعالی علی سیدنا محمد و علی آله و اصحابه اجمعین

منبع مطلب : www.aljomeh.org

www.aljomeh.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

مهربانی در احادیث

تشویق به مهربانی با یکدیگر:

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

الراحِمونَ یَرحَمُهُم الرّحمنُ تبارکَ و تعالی .

اِرحَمُوا مَن فی الأرضِ یَرحَمْکُم مَن فی السماءِ .

خدای رحمانِ خجسته و والا، به مردمانِ دلرحم رحم می کند .

به ساکنان زمین رحم کنید تا آن که در آسمان است به شما رحم کند .

( کنز العمّال : ۵۹۶۹ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 مَن رَحِمَ و لو ذَبیحَةَ عُصفورٍ  ، رَحِمَهُ اللّه ُ یومَ القِیامةِ .

 هر که حتی به لاشه گنجشکی رحم کند ، خداوند در روز قیامت بر او رحم آورد .

( کنز العمّال : ۱۵۶۱۴ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 مَن لَم یَرحَمْ  ، لا یُرحَمْ

کسی که رحم نکند ، به او رحم نشود .

( کنز العمّال : ۵۹۷۱ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 یُنادی مُنادٍ فی النارِ :یا حَنّانُ !  یا مَنّانُ ! نَجِّنی مِنَ النارِ .

فَیَأْمُرُ اللّه ُ مَلَکا فَیُخرِجُهُ حتّی یَقِفَ بینَ یَدَیهِ .

فیقولُ اللّه ُ عزّ و جلّ : هل رَحِمتَ عُصفورا .

 آواز دهنده ای در دوزخ فریاد می زند : مهربانا ! بخشایشگرا ! مرا از آتش رهایی ده .

پس خداوند فرشته ای را فرمان می دهد که او را از آتش بیرون می آورد و در پیشگاه پروردگار می ایستد .

خداوند عزّ و جلّ به او می فرماید : آیا تو به گنجشکی رحم کردی؟

( کنز العمّال : ۵۹۹۲ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

مَن لا یَرحَمْ مَن فی الأرضِ  ، لا یَرحَمْهُ مَن فی السماءِ .

کسی که به ساکنان زمین رحم نکند ، آن که در آسمان است به او رحم ننماید .

( کنز العمّال : ۵۹۶۵ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 مَن لا یَرْحَمِ الناسَ  ، لا یَرحَمْهُ اللّه ُ .

کسی که به مردم ترحّم نکند ، خداوند به او رحم نمی کند .

( کنز العمّال : ۵۹۷۲ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

مَن لا یَرحَمْ لا یُرحَمْ  و مَن لا یَغفِرْ لا یُغفَرْ لَه 

و مَن لا یَتُبْ لا یَتوبُ اللّه ُ علَیهِ 

هر که رحم نکند ، بدو رحم نشود و هرکه نبخشد، بخشوده نشود

و هرکه پوزش کسی را نپذیرد، خداوند پوزش ( توبه ) او را نخواهد پذیرفت .

( کنز العمّال : ۵۹۶۶ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 إنّما یَرحَمُ اللّه ُ مِن عِبادهِ الرُّحَماءَ .

 خداوند تنها به بندگان مهربان خود  رحم می کند .

( کنز العمّال : ۵۹۶۷ )  

کنز العمّال : پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود :

 و الذی نَفسی بیَدهِ  ، لا تَدْخُلُونَ الجنّةَ حَتّی تَراحَمُوا  .

قالُوا : یا رَسولَ اللّه ! کُلُّنا رَحیمٌ .

قالَ : إنَّهُ لَیْسَ برَحْمَةِ أَحَدکُمْ خاصّةً ، و لکن رحمةَ العامّةِ  رَحمة العامة .

سوگند به آن که جانم در دست اوست، وارد بهشت نمی شوید تا اینکه به همدیگر رحم کنید .

عرض کردند : ای رسول خدا ! همه ما دلرحم و مهربانیم .

. حضرت فرمود: نه اینکه به یک فرد خاصی رحم کنید ، بلکه به عموم مردم رحم و مهربانی کنید . به همه مردم رحم کنید.

( کنز العمال : ۲۵۲۶۸ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 إنّ اللّه َ رَحیمٌ یُحِبُّ الرَّحیمَ .

 یَضَعُ رحمَتَهُ علی کُلِّ رحیمٍ .

 خداوند مهربان است و مهربان را دوست دارد

و مهر خود را برای هر مهر ورزی نهاده است .

( کنز العمّال : ۱۰۳۸۱ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 خابَ عَبدٌ و خَسرَ لَم یَجعَلِ اللّه ُ تعالی فی قَلبهِ رَحمَةً للبَشَرِ بازنده و زیانکار است آن بنده ای که خداوند متعال در دل او، رحم و مهربانی نسبت به انسانها نگذاشته باشد .

( کنز العمّال : ۵۹۶۸ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

رُحَماءُ اُمَّتِی أوساطُها . مهربانان امّت من، همان گروه متوسط هستند .

( کنز العمّال : ۵۹۶۴ )  

امام علی علیه السلام :

 أحسنْ یُحسَنْ إلَیکَ ··· ، إرحَمْ تُرحَمْ  نیکی کن، تا به تو نیکی شود . . . ، رحم کن، تا به تو رحم شود .

( الأمالی للصدوق : ۲۷۸/۳۰۸ )  

امام علی علیه السلام :

 إرحَم مَن دُونَکَ ، یَرحَمْکَ مَن فَوقَکَ

 و قِسْ سَهوَهُ بسَهوِکَ و مَعصِیَتَهُ لکَ بمعصِیَتِکَ لِرَبِّکَ و فَقرَهُ إلی رَحمَتِکَ بفَقرِکَ إلی رَحمَةِ رَبِّکَ

 به فرو دست خود رحم کن، تا فرادستت به تو رحم کند

و خطای او را با خطای خودت بسنج و نا فرمانی اش از تو را با نافرمانی خود از پروردگارت و احتیاج او به ترحّم تو را به احتیاجت به رحمت و بخشایش خدایت .

( غرر الحکم : ۲۴۲۲ )  

امام علی علیه السلام :

عَجِبتُ لِمَن یَرجُو رَحمَةَ مَن فَوقَهُ  ،  کیفَ لا یَرحَمُ مَن دُونَهُ؟!

 در شگفتم از کسی که به رحم و شفقت فرا دست خود امید دارد ، چگونه به فرو دست خود رحم نمی کند .

( غرر الحکم : ۶۲۵۵ )  

کسانی که قابل مهربانی و ترحّمند :

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

اِرحَمُوا عَزیزا ذَلَّ  و غَنِیّا افتَقَرَ و عالِما ضاعَ فی زمانِ جُهّالٍ

 به عزیزی که خوار گشته و توانگری که تهیدست شده و دانشمندی که در روزگار نادانان تباه گردیده است  رحم و مهربانی کنید .

( بحار الأنوار:۷۴/۴۰۵/۲ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

 اِرحَمِ المَساکینَ .

با مسکینان مهربانی کن .

( کنز العمّال : ۵۹۸۳ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

یا أنَسُ !  اِرحَمِ الصَّغیرَ  وَ وَقِّرِ الکَبیرَ  تَکُن مِن رُفَقائی .

 ای انس ! با کودکان مهربان باش و بزرگسالان را احترام گذار تا از رفیقان من باشی .

( کنز العمّال : ۶۰۵۵ )  

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :

مَن لَم یَرحَمْ صَغیرَنا  و لَم یَعرِفْ حَقَّ کَبیرِنا ، فَلَیسَ مِنّا .

هر که به کودکان ما مهربانی نکند و حقّ (منزلت) بزرگان ما را نشناسد، از ما نیست .

( کنز العمّال : ۵۹۷۰ )  

امام علی علیه السلام :

 اِرحَمْ مِن أهلِکَ الصَّغیرَ و وَقِّرْ مِنهُمُ الکَبیرَ

با کودکان خانواده ات مهربان باش و بزرگان خانواده ات را احترام گذار .

( الأمالی للمفید : ۲۲۲/۱ )  

امام علی علیه السلام :

أقِیلُوا ذَوِی المُرُوءاتِ عَثَراتِهِم  ؛

فما یَعثُرُ مِنهُم عاثِرٌ إلاّ و یَدُ اللّه ِ بیَدهِ یَرفَعُهُ

از لغزشهای جوانمردان درگذرید ؛

زیرا هرگاه یکی از آنان بلغزد، خداوند دست او را می گیرد و بلندش می کند .

( نهج البلاغة : الحکمة ۲۰ )  

امام علی علیه السلام :

و إنّما یَنبَغی لِأهلِ العِصمَةِ و المَصنوعِ إلَیهِم فی السلامَةِ أن یَرحَمُوا أهلَ الذُّنوب و المَعصیَةِ

 و یکونَ الشُّکرُ هُو الغالِبَ علَیهِم .

شایسته است که افراد پاکدامن و بهره مند از سلامت  با گنهکاران و اهل معصیت  مهربان باشند

و سپاسگزاری [ از خداوند]  بر جان آنان چیره باشد .

( نهج البلاغة: الخطبة ۱۴۰)  

امام علی علیه السلام :

 اِرحَمُوا نُفوسَکُم ؛

 فإنّکُم قد جَرَّبتُمُوها فی مَصائب الدنیا .

 به خودتان رحم کنید ؛ زیرا شما [ توانِ ] خود را در مصیبت های این جهان آزمودید .

( نهج البلاغة : الخطبة ۱۸۳ )  

امام علی علیه السلام :

یا أیُّها الإنسانُ ! ما جَرَّأکَ علی ذَنْبکَ ··· ؟!

أ مَا تَرحَمُ مِن نفسکَ ما تَرحَمُ مِن غَیرِکَ ؟! .

هان  ای انسان ! چه چیز تو را در گناه ورزی گستاخ کرده است . . .؟!

چرا همچنان که به دیگران رحم می کنی، به خودت رحم نمی کنی؟!

( نهج البلاغة : الخطبة ۲۲۳ )  

امام صادق علیه السلام :

إنّی لَأرحَمُ ثلاثةً و حَقٌّ لَهم أن یُرحَمُوا :

عزیزُ قَومٍ أصابَتهُ مَذَلَّةٌ بعدَ العِزِّ  و غَنیٌّ أصابَتهُ حاجَةٌ بعدَ الغِنی  و عالِمٌ یَستَخِفُّ بهِ أهْلُهُ و الجَهَلَةُ

 من به سه کس ترحّم می کنم که شایسته مهربانی اند :

عزیزی که به خواری افتاده و توانگری که نیازمند گشته و دانشمندی که خانواده اش و مردمانِ نادان ، او را خفیف و بی قدر می شمارند .

( الأمالی للصدوق : ۶۲/۲۲ )  

میزان الحکمه،جلد چهارم.

منبع مطلب : ahlolbait.com

ahlolbait.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

نظر خود را بنویسید